Snelmenu naar veel voorkomende huidproblemen:
 
StartseiteBekannte HautproblemeMgliche UrsachenMedizinische HilfsmittelHautprobleme ForumKontaktpagina
 

Urticaria

Wat is urticaria?

Urticaria kan zich voordoen in de vorm van speldenknop-grote jeukende rode bultjes, enkele millimeters tot centimeters grote bleke plekken, grillig begrensde samenvloeiende schijven en handgrote bleke plakkaten die zich kunnen verplaatsen. Urticaria komt vaak voor op de romp, armen en benen. Urticaria is een vaak voorkomende huidreactie. In de meeste gevallen is de huidreactie van korte duur. Zelfs zo kort dat de verschijnselen alweer weg zijn. 15-25% van de bevolking zal in de loop van zijn/haar leven hiermee geconfronteerd worden. Er bestaat geen duidelijke erfelijke aanleg en de oorzaken lopen uiteen. Urticaria is in het algemeen wel vervelend, maar meestal niet van ernstige aard.

Urticaria is de medische naam voor netelroos of galbulten en is volgens een allergoloog één van de meest voorkomende huidproblemen.
Urticaria is echter geen allergische aandoening. Het kan veroorzaakt worden door een stofwisselingsziekte, geneesmiddelen, infectieziekte, auto-immuunziekte of fysische prikkels en gaat vaak gepaard met vaak heftig jeukende uitslag van de huid. Soms voelt de huid pijnlijk, branderig en gezwollen (angio-oedeem) aan. In de meeste gevallen duurt de huidreactie korter dan 4-6 weken (acute urticaria).

Bestaan de klachten langer dan 4-6 weken Dan spreekt men van chronische urticaria. Acute urticaria komt zowel evenveel bij mannen als bij vrouwen voor. Chronische urticaria komt meer bij vrouwen dan bij mannen voor. Urticaria komt op alle leeftijden voor, hoewel chronische urticaria mee voorkomt bij mensen in hun 40e en 50e levensjaar.


De oorzaken van urticaria:

Het belangrijkste bij het vinden van de oorzaken is “intensief speurwerk” en geduld. Met behulp van een goed interview en een bloedonderzoek kunnen er op zeer veel manieren naar een oorzaak worden gezocht. Ook kunnen röntgenfoto’s, bacteriekweken, onderzoek van urine en ontlasting, allergietests en provocatietests aanwijzingen opleveren voor een of andere oorzaak.

Uitlokkende factoren:

Voor niet-allergische reacties:
Fysische prikkels zoals aanhoudende druk op de huid (riemen, bretels enz.), stress, zonlicht, oefening, hitte, koude, plotselinge toename in lichaamstemperatuur (koorts, heet bad of douche), irriterende chemische stoffen, zepen, cosmetica enz. Bij een niet-allergische urticaria is bij een groot deel van de patiënten geen duidelijke oorzaak aan te wijzen. Men spreekt dan van idiopatische urticaria. Bepaalde gevallen van een niet-allergische urticaria zou veroorzaakt kunnen worden door een reactie op aspirine en waarschijnlijk vooral op kleurstoffen, sulfiden en andere levensmiddelenadditieven.

Voor allergische reacties:
Verschijnselen van een systemische reactie d.w.z. dat het hele lichaam tegen de lichaamsvreemde stof in opstand komt.

  • Ingeademde:
    gist, dierhuidschilfers, stuifmeel enz.

  • Opgenomen:
    voedsel, vis en schaaldier, levensmiddelenadditieven, peulvruchten, noten, pinda's, zuivelproducten,
    geneesmiddelen zoals aspirine of penicilline enz.

  • Ingespoten: insectensteken of -beten, bijen- of wespensteken, ingespoten geneesmiddelen enz.

  • In contact gekomen met:
    bestanddelen die het lichaam als een allergeen beschouwt en die diep in de huid doorgedrongen zijn,
    bijvoorbeeld zekere latex eiwitten diep, plantensappen enz.

Allergische urticaria komt minder vaak voor dan niet-allergische urticaria, hoewel allergische urticaria wat meer voorkomt bij kinderen dan bij volwassenen. Er is dan sprake van een overmatige of verkeerde reactie van het immuunsysteem op eiwitten in de zwevende pollen en stofdeeltjes. Hierbij wordt, na het binnendringen van een stof, door het afweersysteem een antistof aangemaakt. Deze antistoffen zijn eiwitten, genaamd immunoglobulinen van het type E (IgE). Als het allergeen het lichaam binnendringt, zal de IgE-antistof het allergeen proberen onschadelijk te maken.
De mestcel gaat door de binding van het IgE zijn korrels afgeven, waardoor histamine vrijkomt die allergische klachten geeft.

Urticaria en angio-oedeem

Bij angio-oedeem...
...is er sprake van voorbijgaande, meer uitgebreidere zwellingen, die berusten op vochtophopingen. Bij het ontstaan van urticaria blijkt de lichaamseigen stof “histamine” een voorname rol te spelen. Behalve histamine, zijn er echter ook andere lichaamseigen stoffen die een rol spelen bij het ontstaan van de ziekte. Al deze stoffen liggen klaar in bepaalde "opslagplaatsen" (voornamelijk “mestcellen”) die in de huid aanwezig zijn. Onder invloed van prikkels van uiteenlopende aard worden ze daaruit vrijgemaakt. Doordat deze stoffen vrij komen in de huid raken bloedvaten verwijd en treedt er vochtophoping op in de lederhuid. Angio-oedeem is een diepe onderhuidse zwelling die zich in het gebied van het gezicht of de slijmvliezen bevindt, met name de lippen of de tong. Als angio-oedeem zich in het gebied rond de bovenste luchtwegen bevindt, kan er heel soms een heftige, levensbedreigende reactie ontstaan, de zogenaamde anafylactische shock. Urticaria met angio-oedeem wordt geschat op 20% van de bevolking en komt meer voor bij vrouwen dan bij mannen, terwijl angio-oedeem alleen, dus in de afwezigheid van urticaria, meer bij mannen dan bij vrouwen voorkomt.

Bij Urticaria met angio-oedeem...
...kan een antistof de boosdoener zijn, de IgE antistof. Deze Ig-E antistof bindt zich na herkenning van de prikkelende stof (genaamd “allergeen”) aan de mestcel. Na deze binding worden histamine en andere mediatoren uit de mestcel vrijgemaakt, waarna de ziekteverschijnselen optreden.
Maar bij urticaria met angio-oedeem kunnen ook levensmiddelenadditieven, voedingsmiddelen of geneesmiddelen de boosdoener zijn.

Urticaria en andere aanverwante ziektes

  • Thyroïditis (de ziekte van Hashimoto)
  • Chronische voetschimmel
  • Systemische lupus erythematosus (SLE)
  • Zwangerschapsjeuk (PUPPP)
  • Immuundeficiëntie
  • Virale infecties (inclusief hepatitis B en C)
  • Geneesmiddelenallergie
  • Serumziekte
  • Protozoa (parasitaire-, bacteriële infecties)

Diagnose en behandeling:

Indien een oorzaak is gevonden probeer dan deze te vermijden door geen bestanddelen te gebruiken die Urticaria kunnen uitlokken, maar dat schijnt vaak niet meteen mogelijk te zijn. Het uitvragen van de verschijnselen is het belangrijkste bij het vinden van de oorzaak. De arts zal eerst informeren naar veel voorkomende oorzaken wanneer u hem voor het eerst dit probleem voorlegt. Het al pratend samen napluizen van een mogelijke oorzaak lost een groot aantal gevallen reeds op, zonder dat nader onderzoek noodzakelijk is.

Symptomen:

  • Sommige recente ziektes:
    hoofdpijn, hoesten, keelpijn, braken, koorts, diarree

  • Consumptie van bepaalde voedingsmiddelen:
    noten, bessen, schaaldieren, kaas, eieren en chocolade enz.

  • Gebruik van bepaalde cosmetische producten:
    crèmes, make-ups, lotions, nagellak, schoonmaakmiddelen, kleding.
    Het in contact komen met nieuwe huisdieren (huidschilfers), chemicaliën,
    planten, gist, sieraden, rubber inclusief latex.

  • Gebruik van bepaalde groepen geneesmiddelen:
    penicilline, anesthetica, bromides, ACE remmers, diuretica, sulfaten, enz.

  • Blootstelling aan zeer hoge temperaturen:
    zon, water, sauna, stoombad

  • Regelmatige oefening:
    reizen, werk, sport

Recente emotionele of fysische stress:

Voor verlichting van een eenvoudige aanval van urticaria, kan gebruik gemaakt worden van een
jeukstillende lotion en antihistaminica die zonder recept verkrijgbaar zijn. De behandeling van
chronische uitingsvormen van urticaria is een stuk moeilijker, omdat de klachten dan heel erg
lang kunnen aanhouden.

Martin Schiele adviseert: Intensive Spray of Gentle Spray

« Klik hier om terug te keren naar het overzicht
 
 
Lees of deel uw ervaring met andere mensen in het huidklachten forum... klik hier !